آکادمی عربی - آموزش عربی

​  ​

در این مقاله از آکادمی عربی به آموزش اعراب فعل مضارع در عربی می‌پردازیم.

زیرا اگر ندانیم فعل مضارع در حالت عادی چه اعرابی دارد؛ نه تنها نوع این فعل را به سختی می‌توانیم تشخیص بدهیم بلکه اگر این فعل، از حالت عادی اعراب خارج شود ممکن است آن را با فعل‌های ماضی یا امر اشتباه بگیریم که این امر نیز باعث می‌شود در ترجمه با مشکل مواجه شویم.

پیشنهاد می‌کنم قبل از خواندن این مقاله، مقاله افعال در عربی را بطور کامل بخوانید.

پیشنهاد مطالعه
انواع افعال در عربی

مشاهده مطلب

حتما برایتان سوال به وجود آمد که منظور از حالت عادی اعراب چیست؟

زمانی که حروف عامل یعنی حروف ناصبه و جازمه قبل از فعل مضارع نیامده باشد فعل مضارع در حالت طبیعی خودش وجود دارد؛ یعنی اعراب آن مرفوع است.

انواع اعراب فعل مضارع:
۱. اعراب فعل مضارع از نوع مرفوع

اعراب مرفوع چیست؟

اعراب مرفوع در فعل مضارع حرکت ضمّه ﹹ  و نون اعراب یا نون عِوَض رفع است. پس برای سریعتر تشخیص دادن فعل مضارع 

با خودت بگو:

فعل مضارع یا ﹹ داره یا نون داره.

یَذهَبُ: می‌رود، تَذهَبونَ: می‌روید.
 

ضَمّه در انتهای یَذهَبُ و نون در تَذهَبونَ نشانه مرفوع بودن فعل مضارع است.

نکته: “ن” در جمع‌های مونث نون اعراب نیست بلکه نون ضمیر است در نتیجه انتهای آن هیچگاه تغییر نمی‌کند. 

یَذهَبنَ، تَذهَبنَ
اگر می‌پرسید پس اعراب مرفوع در این دو جمع مونث چیست؟ باید بگویم که این دو فعل مبنی هستند یعنی اعرابشان محلی است.

اعراب محلی یعنی فقط در محل اعراب رفع و در مواقعی نصب و جزم قرار می‌گیرند اما در ظاهر همواره به همین شکل و بدون تغییر باقی می‌مانند.

هولاء یَذهَبنَ: (یَذهَبنَ: محلاً مرفوع)
 

فعل مضارع از حالت عادی خارج می‌شود.

۲. اعراب فعل مضارع از نوع منصوب

برای مطالعه ادامه اعراب فعل مضارع در عربی اینجا کلیک کنید یا به سایت آکادمی عربی قسمت مقالات مراجعه کنید.

آدرس سایت: https://arabiacademy.ir

​

در این مقاله می‌خواهیم بدانیم که منظور از معرفه و نکره چیست و با انواع معرفه آشنا شویم چرا که اسم‌های معرفه تعداد محدودی هستند که با دانستن آنها می‌توانیم اسم‌های نکره را نیز تشخیص دهیم و یاد بگیریم که چطور آنها را ترجمه کنیم؛ در انتها نیز مثالی از این قسمت را باهم بررسی می‌کنیم.

منظور از اسم‌های معرفه و نکره چیست؟
در عنوان عمداْ کلمه اسم را مطرح کرده‌ام چرا که در تقسیم بندی معرفه و نکره سر و کار ما با اسم‌ها است و به کلمات دیگر کاری نداریم.

در کلام ممکن است از کسی یا چیزی صحبت کنیم که برای ما یا برای شنونده شناخته شده‌ باشد؛ به چنین اسم‌هایی معرفه می‌گویند.

به مثال زیر دقت کنید:

رأیتُ “الرجلَ” فی الشّارع: “مرد” را در خیابان دیدم.
در این مثال ابهامی وجود ندارد و مرد برای ما و شنونده، شناس است. و اما مثال زیر:

رأیتُ “رجلاً” فی الشّارع: “مردی” را در خیابان دیدم.
این مثال دارای ابهام است و از آهنگ کلمه «مردی» متوجه می‌شویم که برایمان ناشناس است.

به اسم‌های ناشناس در عربی نکره می‌گوییم و علامت این نوع اسم‌ها تنوین است.

انواع اسم‌های معرفه
اسم‌های معرفه شش نوع هستند اما کتاب درسی شما به دو مورد بیشتر اشاره نکرده است و بقیه این اسم‌ها مربوط به نظام قدیم می‌شوند:

۱) اسم علم «معرّف بالعلمیة»:
برای مطالعه ادامه مقاله معرفه و نکره آکادمی عربی اینجا کلیک کنید یا به سایت آکادمی عربی قسمت مقالات مراجعه کنید.

آدرس سایت: www.arabiacademy.ir

وقتی در زبان عربی اسم تفضیل به گوشمان می‌خورد باید بدانیم که منظور همان صفت برتر و صفت برترین در زبان فارسی است.

حال برویم و ببینیم صفت برتر و صفت برترین چه نوع اسم‌هایی هستند.

اسم تفضیل در زبان فارسی

هرگاه بخواهیم دو فرد یا دو چیز را باهم مقایسه کنیم و یکی را بر دیگری برتری بدهیم از صفت برتر استفاده می‌کنیم. و در این حالت نشانه “تر” را به انتهای صفت اضافه می‌کنیم.

مثل: خوب‌تر، بدتر

در زبان عربی برای مقایسه بین دو چیز از ترکیب “أفعَل مِن” استفاده می‌کنیم یعنی حتی اگر مقایسه بین دو اسم مونث هم باشد، باز از وزن مذکر «أفعَل» استفاده می‌کنیم که همواره به شکل مفرد می‌آید.

فاطمة أکبر من زینب: فاطمه از زینب “بزرگتر” است.
هرگاه بخواهیم چیزی را با چیزهای دیگر هم مرتبه خودش و از نوع خودش بسنجیم از صفت برترین استفاده می‌کنیم و “ترین” را به انتهای صفت اضافه می‌کنیم.

مثال: تنهایی دشوارترین مصائب است.
برای مشاهده ادامه مطلب اینجا کلیک کنید یا به سایت آکادمی عربی قسمت مقالات مراجعه کنید.

آدرس سایت آکادمی عربی: https://arabiacademy.ir/

برای اینکه وارد مبحث فعل لازم و متعدی در عربی شویم بهتر است ابتدا مبحث جمله فعلیه و اجزای آن را بدانیم.

نقش کلیدی در این مبحث مفعول است و همه چیز به بود و نبود آن بستگی دارد.

برویم سراغ اصل مطلب:

فعل گذرا و ناگذر
معادل فعل لازم در فارسی فعل ناگذر و معادل فعل متعدی فعل گذرا به مفعول است.

فعل ناگذر فعلی است که برای کامل شدن معنایش فقط به نهاد نیاز دارد و فعل گذرا به مفعول فعلی است که علاوه بر نهاد به مفعول نیز نیاز دارد.

به مثال‌ها توجه کنید:

علی آمد.
محمد خوابید.
شیشه شکست.
[علی، محمد و شیشه] نهاد و [آمد، خوابید، شکست] فعل‌های ناگذر هستند.

علی کتاب را آورد.
درس را خواندم.
شیشه را شکاندی.
[آورد، خواندم، شکاندی] فعل‌های گذرا هستند که مفعول‌هایشان به ترتیت [کتاب، درس، شیشه] می‌باشد.

حال می‌خواهم سوالی از شما بپرسم! بنظر شما معادل نهاد در زبان عربی و در این بخش، کدام نقش از نقش‌ها می‌باشد؟

این مقاله رو هم بخون:
افعال در عربی!

مشاهده مقاله

تفاوت فعل لازم و فعل متعدی
برای مطالعه ادامه مقاله اینجا کلیک کنید یا به سایت آکادمی عربی قسمت مقالات مراجعه کنید.

آدرس سایت: https://arabiacademy.ir/

معرب و مبنی در عربی زمانی می‌آید و اسم‌ها را به دو دسته تقسیم می‌کند که قرار است تحلیل صرفی، تجزیه و یا ظاهر کلمه را بررسی کنیم.

* برای دیدن آموزش ویدیوی رایگان مبحث معرب و مبنی در عربی کیلیک کنید.

تعریف معرب و مبنی
ابتدا با کلمات معرب شروع می‌کنم:

کلمات معرب در عربی کلماتی هستند که تمام حرکات اعراب (مرفوع، منصوب، مجرور، مجزوم) در آخرشان ظاهر می‌شود.

* این نکته را یادآوری کنم که حرکات اعراب با توجه به نقشی که کلمات در جمله می‌گیرند یا عواملی که در جمله بر حرکت آخرشان تأثیر می‌گذارد مشخص می‌شوند.

کلمات معرب همان افراد غیر اصیل ما هستند یعنی افرادی که با تغییر موقعیت اجتماعیشان رفتارهایشان نیز تغییر می‌کند.

مثالی میزنم تا بهتر متوجه شوید:

“التّلمیذُ” جَلَسَ علی الکرسی: دانش آموز روی صندلی نشست.
رأیتُ “التّلمیذَ”: دانش آموز را دیدم.
تَکَلَّمتُ عن “التّلمیذ”: در مورد دانش آموز سخن گفتم.
به حرکات انتهای تلمیذ در جملات مختلف دقت کن؛ با توجه به جایگاهش، اعراب مربوط به همان جایگاه را در انتهای خود ظاهر می‌کند.

البته باید اشاره کنم که تمام کلمات معرب هستند جز چند مورد که جلوتر به آنها اشاره می‌کنم:

کلمات مبنی کلماتی هستند که آخرشان با یک حرکت یا سکون ثابت باقی می‌ماند، بدون اینکه عاملی بر آن تأثیر بگذارد.

به مثال توجه کنید:

ذَهَبَ هولاءِ الرِّجال: این مردان رفتند.
رأیتُ “هولاءِ” التّلامیذَ: این دانش آموزان را دیدم.
ذَهَبتُ إلی “هولاء” الأشخاص: به سوی این اشخاص رفتم.
همانطور که مشاهده می‌کنید با اینکه «هولاء» جایگاهش در جمله تغییر کرده و نقش‌های مختلفی به خود گرفته اما انتهایش تغییری نکرده است.

بله! کلمات مبنی در عربی همانند افراد اصیلی هستند که هیچ چیزی نمی‌تواند آنها را تغییر دهد و در هر جایگاهی قرار بگیرند؛ همانی که هستند باقی می‌مانند.

آموزش رایگان معرب و مبنی
برای مطالعه ادامه مطلب اینجا کلیک کنید یا به سایت آکادمی عربی قسمت مقالات مراجعه کنید.

آدرس سایت: https://arabiacademy.ir/

قبل از اینکه بریم سراغ موضوع اسلوب شرط و جمله شرطیه، توضیح مختصری براتون میدم که ببینیم اصلا با چی طرفیم!

 آماده‌این؟ بریم …

یه موقع‌هایی هست که ما قصدمون اینه که برای مخاطبمون، خودمون یا شخص غایب، شرط بزاریم.

برای شرط گذاشتن لازمه که نحوه بیان کردنمون بصورت شرطی باشه تا شنونده به مفهوم شرطی بودن اون پی ببره.

حالا چجوری بیانمون شرطی بشه؟

در زبان فارسی برای بیان کردن جملات شرطی از حرف اضافۀ (اگر) استفاده می‌شود.

«اگه با مثال براتون توضیح بدم بهتر متوجه می‌شید»:

برگردید بالا و جمله داخل پرانتز رو بخونید. آهان حالا شد!

این جمله‌ای که تو پرانتز نوشتم شرطیه! شرطی که برای خودم گذاشتم اینه: «توضیح دادن برای شما».

یک شرط همیشه نتیجه‌ای به دنبال داره؛ که توی این جمله، نتیجه انجام شرط اینه که «بهتر متوجه می‌شید».

در جمله‌های شرطی وقوع یک کار (یعنی: نتیجه)، به وقوع کار دیگری (یعنی: شرط) بستگی دارد.

حالا به این مثال دقت کنید: مادری به فرزندش میگه: «اگر شیطونی نکنی، به شهربازی می‌برمت.»

شیطونی نکردن، شرطِ رفتن به شهربازی برای مخاطبه. یعنی رفتن به شهربازی، نتیجه شیطونی نکردنه.

خُب! حتما منظور از اسلوب شرط رو کامل متوجه شدید. حالا بریم سراغ این اسلوب در زبان عربی:

قراره چه چیزایی تو این مبحث یاد بگیریم؟ 

ساختار جمله شرطیه در زبان عربی و نحوه ترجمه آن همچنین می‌خواهیم بدانیم که چرا یادگیری این مبحث مهم است.

اسلوب شرط و ادوات شرط در عربی
برای مطالعه ادامه مقاله اینجا کلیک کنید یا به سایت آکادمی عربی قسمت مقالات مراجعه کنید.

https://arabiacademy.ir

حروف مشبّهة بالفعل چیست؟
در زبان عربی حروف‌هایی وجود دارند که وارد جمله اسمیه می‌شوند که هر کدام از آنها هدفی دارند. (اگر در موضوع جمله اسمیه مشکل دارید می‌توانید اینجا کلیک کرده و مقاله جمله اسمیه را مطالعه کنید) این حروف مأموریتی دارند؛ اینکه نقش و اعراب مبتدا و خبر را تغییر دهند و این موضوع که با چه هدفی می‌آیند را جلوتر متوجه دلیل آن می‌شوید.

به این حروف، حروف مشبّهة بالفعل می‌گویند که در این مقاله قصد داریم آنها و کاربردشان در جمله را بشناسیم و بفهمیم چرا یادگیری این مبحث مهم است همچنین در انتها برای یادگیری بهتر یک تمرین از این درس حل می‌کنیم. 

انواع حروف مشبّهة بالفعل:
«إنَّ: همانا، به درستی که»
«أنَّ: که»
«لیتَ: کاش»
«لعلَّ: شاید»
«کأنَّ: گویی که، گویا، شبیه»
«لکنَّ: ولی»
یک جمله اسمیه را در نظر بگیرید. مثلا:

اللهُ علیمٌ
الله: مبتدا و مرفوع / علیمٌ: خبر و مرفوع 

حال یکی از حروف مشبهة بالفعل وارد این جمله می‌شود.

إنَّ اللهَ علیمٌ
چه اتفاقی افتاد؟ مبتدا و خبر نقششان تغییر کرد. به این صورت:

إنَّ: حرف مشبَّة بالفعل / اللهَ: اسم إنَّ و منصوب / علیمٌ: خبر إنَّ و مرفوع

بنظر باید متوجه تغییرات شده‌ باشید؛ البته باید دقت داشت که خبر، تنها نقشش تغییر می‌کند اما اعرابش مرفوع باقی می‌ماند.

* باید در نظر داشت که اعراب (مرفوع، منصوب، مجرور) برای دانش آموزان رشته ریاضی و تجربی کاربردی ندارد و نیازی به یادگیری آنها نیست و فقط کافی است تغییر نقش را بدانند. این بخش مربوط به دانش آموزان انسانی و معارف می‌باشد.*

و اما حروف مشبَّهة بالفعل با چه هدفی می‌آیند و به عبارتی کاربردشان در جمله چیست؟

کابرد حروف مشبَّهة بالفعل:
برای مطالعه ادامه مطلب اینجا کلیک کنید یا به سایت آکادمی عربی قسمت مقالات مراجعه کنید.

آدرس سایت:  https://arabiacademy.ir/

معرب و مبنی در عربی زمانی می‌آید و اسم‌ها را به دو دسته تقسیم می‌کند که قرار است تحلیل صرفی، تجزیه و یا ظاهر کلمه را بررسی کنیم.

* برای دیدن آموزش ویدیوی رایگان مبحث معرب و مبنی در عربی کیلیک کنید.

تعریف معرب و مبنی
ابتدا با کلمات معرب شروع می‌کنم:

کلمات معرب در عربی کلماتی هستند که تمام حرکات اعراب (مرفوع، منصوب، مجرور، مجزوم) در آخرشان ظاهر می‌شود.

* این نکته را یادآوری کنم که حرکات اعراب با توجه به نقشی که کلمات در جمله می‌گیرند یا عواملی که در جمله بر حرکت آخرشان تأثیر می‌گذارد مشخص می‌شوند.

کلمات معرب همان افراد غیر اصیل ما هستند یعنی افرادی که با تغییر موقعیت اجتماعیشان رفتارهایشان نیز تغییر می‌کند.

مثالی میزنم تا بهتر متوجه شوید:

“التّلمیذُ” جَلَسَ علی الکرسی: دانش آموز روی صندلی نشست.
رأیتُ “التّلمیذَ”: دانش آموز را دیدم.
تَکَلَّمتُ عن “التّلمیذ”: در مورد دانش آموز سخن گفتم.
به حرکات انتهای تلمیذ در جملات مختلف دقت کن؛ با توجه به جایگاهش، اعراب مربوط به همان جایگاه را در انتهای خود ظاهر می‌کند.

البته باید اشاره کنم که تمام کلمات معرب هستند جز چند مورد که جلوتر به آنها اشاره می‌کنم:

کلمات مبنی کلماتی هستند که آخرشان با یک حرکت یا سکون ثابت باقی می‌ماند، بدون اینکه عاملی بر آن تأثیر بگذارد.

به مثال توجه کنید:

ذَهَبَ هولاءِ الرِّجال: این مردان رفتند.
رأیتُ “هولاءِ” التّلامیذَ: این دانش آموزان را دیدم.
ذَهَبتُ إلی “هولاء” الأشخاص: به سوی این اشخاص رفتم.
همانطور که مشاهده می‌کنید با اینکه «هولاء» جایگاهش در جمله تغییر کرده و نقش‌های مختلفی به خود گرفته اما انتهایش تغییری نکرده است.

بله! کلمات مبنی در عربی همانند افراد اصیلی هستند که هیچ چیزی نمی‌تواند آنها را تغییر دهد و در هر جایگاهی قرار بگیرند؛ همانی که هستند باقی می‌مانند.

آموزش رایگان معرب و مبنی
برای مطالعه ادامه مقاله اینجا کلیک کن یا به سایت آکادمی عربی قسمت مقالات مراجعه کنید.

آدرس سایت: https://arabiacademy.ir/

زمانی که از محل اعرابی یا اعراب کلمات صحبت می‌کنیم، ذهنمان سریعا باید به سراغ نقش کلمات برود، اینکه جایگاه یا نقش هر کلمه در جمله عربی چیست.

همانطور که کارکنان مربوط به هر شغلی یونیفرم مخصوص خود را می‌پوشند، اِعراب را هم مانند یونیفرمی در نظر بگیرید که کلمات با توجه به نقش یا وظیفه‌ای که در جمله دارند اعراب مخصوص به خود را می‌پوشند.

در این مقاله به توضیح کامل تعریف محل اعرابی، انواع محل اعرابی، نحوه تشخیص اعراب و نقش کلمات و حل چند مثال از موضوع محل اعرابی خواهیم پرداخت، با ما همراه باشید.

* برای دیدن آموزش ویدیویی رایگان محل اعرابی کلیلک کنید.

اعراب کلمات چیست؟
کلمات با توجه به نقشی که در جمله ایفا می‌کنند، علامت متناسب با نقش مورد نظر، در انتهایشان پدیدار می‌شود که به ان اعراب می‌گویند.

انواع اعراب را در زیر به تفصیل بررسی می‌کنیم.

انواع محل اعرابی چیست؟

برای مطالعه ادامه مقاله محل اعرابی آکادمی عربی اینجا کلیک کند.

مثل همیشه قبل از اینکه وارد جزئیات درس بشیم، توضیح کلی‌ای در مورد اینکه قراره به چه موضوعاتی بپردازیم می‌دهم.

در این مقاله می‌خواهیم با تعریف و مفهوم منادی و حرف ندا در زبان عربی آشنا بشیم.

ویژگی‌ها و انواع منادی را یاد بگیریم و بدانیم که چطور منادا را در عبارت‌ها تشخیص دهیم و در پایان برای تثبیت بهتر موضوع چند تمرین از اسلوب ندا حل خواهیم کرد.

منادی، حرف ندا و نکات آن
گاهی در زبان عربی یا هر زبان دیگری برای رساندن مفهوم مورد نظر لازم است که شخصی را صدا زده و او را مورد خطاب قرار دهیم تا پیام مورد نظر را به او برسانیم.

معمولا چه زمانی شخصی را صدا می‌زنیم؟ زمانیکه می‌خواهیم انجام کاری را از او در خواست کنیم یا او را از انجام کاری نهی کنیم؛ گاهی هم می‌خواهیم چیزی از او بپرسیم. بنابراین «امر، نهی و استفهام» بیشترین کابرد را در اسلوب ندا دارند.

ابتدا به مثال‌های فارسی زیر دقت کنید:

ای دخترم! درست را بخوان تا در امتحان فردا نمره خوبی بگیری.
در مثال بالا «دختر» مورد خطاب قرار گرفته که به آن «منادی» و به کلمه قبل آن یعنی «ای»، حرف ندا می‌گوییم. گاهی اوقات می‌توان از حرف ندا استفاده نکرد و آن را حذف کرد همانطور که در زبان فارسی کاربرد چندانی ندارد.

پدر! لطفا در آوردن وسیله‌ها به من کمک می‌کنی؟
اسلوب ندا در زبان عربی
برای مطالعه ادامه این مقاله آکادمی عربی اینجا کلیک کنید.